Gry komputerowe – uczą czy uzależniają?

Każde pokolenie ma własne sposoby na spędzanie wolnego czasu, więc nikogo nie dziwi, że obecnie podwórkowe trzepaki świecą pustkami. Dzieci i młodzież chętniej dzisiaj siedzą przed komputerami niż na podwórku.  Wpływa na to m.in. rynek gier komputerowych, który prężnie się rozwija. Młodzi ludzie chętnie korzystają z nowych, jeszcze bardziej nowoczesnych i rozbudowanych propozycji. Nie ma w tym nic złego, bo jak podkreślają miłośnicy gier – rozwijają one wyobraźnię i uczą. Problem jednak zaczyna się pojawiać, gdy granie staje się priorytetem i jest coraz częstsze, pomimo negatywnych konsekwencji, jakie ze sobą niesie.

Gry na receptę

Uzależnienie od gier, bo o nim mowa, staje się niestety powszechne wśród dzieci i młodzieży. Nie jest to nowe zjawisko, ale zmaga się z nim coraz więcej osób. Badacze i psychologowie od dawna dyskutują, jak traktować obsesyjne granie w gry komputerowe. Głos w tej debacie zabrała Światowa Organizacja Zdrowia (World Health Organization), która aktualizując listę chorób i problemów zdrowotnych, postanowiła w 2018 roku umieścić na niej uzależnienie od gier komputerowych. WHO uznała je za formę zaburzenia psychicznego, podobnie jak uzależnienie od hazardu. Nowa wersja Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób zostanie opublikowana w maju. WHO tłumaczy, że do czynienia z uzależnieniem mamy wtedy, gdy spełnione zostaną spełnione następujące warunki:

- dana osoba utraci zdolność kontrolowania czasu, jaki spędza na graniu,
- gry staną się najważniejszą wykonywaną czynnością, a pozostałe zejdą na dalszy plan,
- osoba uzależniona będzie kontynuowała grę mimo wystąpienia negatywnych konsekwencji.
 

Gdy granie przestaje być zabawą

Nie każde dziecko, które gra (nawet dość często), jest uzależnione. Pytanie zatem, kiedy mamy do czynienia z nieszkodliwym sposobem spędzania czasu, a kiedy z uzależnieniem? Warto bacznie przyjrzeć się sytuacji, jeśli dziecko spędza przy komputerze coraz więcej czasu, ignorując spotkania z kolegami i dotychczasowe zainteresowania, a także zaniedbuje obowiązki domowe i szkolne. Nasze obawy powinny wzbudzić także zmiany nastroju, problemy z koncentracją i zasypianiem. Niepokojącym symptomem jest kłamanie na temat tego, jak długo grało. Jeżeli podejrzewamy uzależnienie od gier komputerowych, powinniśmy się zgłosić do poradni psychologicznej i skonsultować problem ze specjalistą.

grafika_artykul_gry_komputerowe.jpg

Najważniejsze to dograć zasady

Zadajmy sobie też pytanie, czy sami, jako rodzice, nie dajemy dzieciom złego przykładu, przesiadując godzinami przed komputerem lub używają gier jako prostego sposobu na zajęcie czymś dziecka.
Trudno jednak wyobrazić sobie dzisiejszy świat bez używania komputera. Jak zatem uniknąć przykrych konsekwencji? Powinniśmy nauczyć dziecko rozsądnego korzystania z gier. Przede wszystkim określmy czas, który nasza pociecha może spędzać przed komputerem i bądźmy w tej kwestii konsekwentni. Wprowadźmy zasadę, że najpierw obowiązki, a potem komputer. Warto również wspólnie wybrać gry, z których dzieci będą korzystały, bo nie wszystkie tytuły są dla nich odpowiednie. Jeżeli jesteśmy rodzicami nastolatka – kontrolujmy, jakie gry sam kupuje lub pożycza od kolegów. Przede wszystkim jednak pokażmy dzieciom inne sposoby spędzania wolnego czasu, rozwijajmy ich pozakomputerowe zainteresowania, zachęcajmy do uprawiania sportu i spotkań z rówieśnikami. Ważne też jest, aby samemu dawać dobry przykład i nie spędzać wieczorów, patrząc w ekran telewizora, tabletu czy laptopa.

Gra wyobraźni

Poruszając temat gier komputerowych, nie można zapomnieć o ich pozytywnych aspektach. Gry dostarczają rozrywki i odprężają, a oprócz tego pełnią funkcje edukacyjne i wywierają pozytywny wpływ na ogólny rozwój społeczno-kulturalny graczy. Aby czerpać korzyści z grania, należy wybrać pozycje odpowiednie do wieku i zainteresowań. Dla najmłodszych dzieci najlepsze będą oczywiście gry edukacyjne, ponieważ treść tego rodzaju gier jest dostosowana do celu, któremu mają służyć. Ale nawet gry nie mające edukacyjnego charakteru, odpowiednio dobrane, mogą sprzyjać nauce i rozwojowi na każdym poziomie. Niektóre gry dla dzieci i młodzieży zawierają wątki historyczne, inne mogą przekazywać wiedzę z zakresu ekonomii, matematyki, logiki czy zarządzania i strategii. Warto zatem zauważyć, że gry komputerowe, mimo zagrożeń, posiadają też zalety: rozwijają spostrzegawczość, wyobraźnie przestrzenną, refleks, uczą samodzielności i rywalizacji. Najważniejsze to pamiętać, że w każdej przyjemności trzeba zachować umiar.

Opracowanie własne.


Źródła:
www.who.int
www.krakowskietowarzystwomedyczne.pl
www.badaniagier.pl
M. Przybysz-Zaremba „Uzależnienie młodzieży od współczesnych mediów”
x

Ta strona wykorzystuje pliki cookies. Informacje zawarte w cookies wykorzystujemy m.in. w celach statystycznych, funkcjonalnych oraz dostosowania strony do indywidualnych potrzeb użytkownika. Dalsze korzystanie z serwisu oznacza, że zgadzasz się na ich zapisanie w pamięci Twojego urządzenia. Możesz samodzielnie zarządzać cookies zmieniając odpowiednio ustawienia w Twojej przeglądarce.
Więcej informacji znajdziesz w Polityce prywatności.