iGeneration jest najmłodszą grupą pokolenia Z, do której należą dzisiejsi trzynasto- i czternastolatkowie. Chodzą jeszcze do szkoły podstawowej, a od urodzenia wychowują się  w świecie zaawansowanych technologii. Czym charakteryzuje się ta grupa młodzieży, jak funkcjonuje w systemie szkolnym i w jaki sposób można utrzymać jej uwagę?

Dzieci iGen

Należące do pokolenia iGen dzieci są wychowywane w świecie, w którym przy pomocy urządzeń technologicznych przebywa się w stałym kontakcie z innymi osobami. Jest to młodzież, która niemalże od urodzenia przemierza hipermarkety i centra handlowe, żyje w nadmiarze wszystkiego i przebywa na strzeżonych i ogrodzonych osiedlach oraz placach zabaw. Większość miejsc ma monitoring, koniecznie z dostępem do Internetu. Rodzice dzieci iGen również żyją szybko, biorąc udział w codziennej gonitwie. Dużo czasu spędzają poza domem, dojeżdżając do pracy, w której sporo i długo pracują, stojąc w korkach, a popołudniami dowożąc dzieci na dodatkowe zajęcia pozalekcyjne. Życie w tych rodzinach toczy się równie szybko i ukierunkowane jest na poszukiwanie atrakcji, pozytywnych wrażeń i sprawne podejmowanie decyzji. Takie dążenie do satysfakcji i oczekiwanie na gotowe rozwiązania przekłada się na sposób funkcjonowania w szkole. W sytuacji, gdy młodzież odczuwa brak zainteresowania czy napotyka na trudności, łatwo się zniechęca a mózg poszukuje ciekawszych zajęć.

Sposób funkcjonowania pokolenia iGen

Świat pokolenia iGen jest w przeważającej mierze wirtualny: opiera się na pracy urządzeń elektronicznych, nieograniczonym dostępie do Internetu i nieustannym byciu online. Uwagę przyciąga to, co atrakcyjne, a elementy, które przeszkadzają, są pomijane. W ten sposób nawet w świecie wirtualnym ma się wpływ na przyjmowane treści (blokuje się znajomych, profile, aplikacje). Wszystko jest więc takie, jakie według nastolatka ma być. Co więcej, wygodny tryb życia, usuwanie oporu i trudności podtrzymują też  rodzice. Mimo zmęczenia dokładają wszelkich starań, aby ich dzieci  ciekawie spędzały czas, uczęszczały na różne zajęcia, miały zapewnione podwózki do szkoły, wyjścia i wyjazdy w ciekawe miejsca. Życie w pogoni za  atrakcjami sprawia, że pojawiający się w szkole opór lub trud nie mobilizuje do przezwyciężania go. Okazuje się wtedy, że w wychowaniu pokolenia iGen nie przywiązuje się dużej wagi do wypracowywania sposobów radzenia sobie z porażkami i błędami. To, co przykre i trudne, jest bowiem najczęściej usuwane ze świata dzieci. Stawia się bardziej na rozwijanie talentów i postępy, a konieczność walki z przeciwnościami wywołuje zniechęcenie.

Funkcjonowanie w rodzinie dziecka iGen

Ogólnemu funkcjonowaniu rodziny i dzieci iGen przyświecają szybkość i natychmiastowość, co ma z kolei znaczący wpływ na przebieg edukacji:

• Eliminacja sytuacji wymagających czekania i cierpliwości;

• Przepływ informacji w dziennikach elektronicznych wymuszający na adresacie konieczność natychmiastowej odpowiedzi (nadawca widzi, czy i kiedy adresat odbiera wiadomość, a brak szybkiej odpowiedzi jest odbierany jako zamierzone działanie);

• Zajęcia dodatkowe nastawione są nie tyle na pozytywny sposób spędzania czasu, co na osiąganie postępów, zdobycie umiejętności;

• Telefon jako nieodzowny, konieczny i stały element codzienności. Dzieci iGen nie czują takiej ekscytacji technologią jak poprzednie pokolenie, ponieważ dla nich jest to „chleb powszedni”. Nawet komputer nie jest sam w sobie atrakcyjny, bo często kojarzy się z odrabianiem lekcji. Technologia jest też środkiem ułatwiającym kontakt z ludźmi i umożliwiającym dostęp do nich;

• Relacje z innymi mają charakter pozostawania w stałym kontakcie online, elektronicznym, telefonicznym. Co więcej, perspektywa tego rodzaju kontaktu jest nierzadko bardziej atrakcyjna niż fizyczny dostęp otoczenia.

Każdego dnia o uwagę dziecka zabiegają szkoła, nauczyciele i szkolni koledzy i, niestety, w tej konkurencji najczęściej przegrywają z innymi, ciekawszymi opcjami.

Praca z dzieckiem z pokolenia iGen

Czasy, w których przyszło żyć pokoleniu iGen, są pełne sprzeczności. Mamy niemalże nieograniczony dostęp do wszystkiego, coraz większą wiedzę, a jednocześnie nasze postawy nie sprzyjają efektywnemu rozwijaniu sprawczości. W wielu rodzinach brakuje bowiem tak cennej potrzeby, jaką jest radzenie sobie z wyzwaniami.

Ważne jest, aby jak najwcześniej wykształcać w dziecku zainteresowanie życiem codziennym i nauką oraz wypracować postawy sprzyjające efektywnemu funkcjonowaniu:

• Uczenie podejmowania wysiłku umysłowego, wiążącego się z cierpliwością, czekaniem i wykonywaniem powtarzalnych, monotonnych czynności;

• Staranne wykonywanie mało ciekawych czynności, na przykład mycia naczyń;

• Nieudzielanie natychmiastowych odpowiedzi na angażujące pytania, na przykład: „Czy pojedziemy dziś do kina?”;

• Wdrażanie i uczenie samokontroli (między innymi ustalanie wymiaru czasu korzystania z urządzeń elektronicznych).

Anna Chmielewska
Nauczyciel dyplomowany, pedagog, terapeuta pedagogiczny, surdopedagog, terapeuta ręki. Posiada wieloletnie doświadczenie w pracy z dziećmi i młodzieżą, w tym z różnego typu zaburzeniami. Stosuje elementy Dialogu Motywującego i mediacji. Specjalizuje się w terapii pedagogicznej, technikach szybkiego zapamiętywania i uczenia się oraz w kinezjologii edukacyjnej.