Kiedy rozpoczyna się nauka pisania?

Zapewne większość ludzi odpowie: w zerówce (ewentualnie w pierwszej klasie). A to – nieprawda… Naukę pisania rozpoczynamy już w łóżeczku! Niewiarygodne, prawda? Weźmy chociażby odruch Moro – ten charakterystyczny wyrzut rąk i nóg, gdy niemowlę usłyszy niespodziewany dźwięk. Powinien całkowicie zaniknąć do 6 miesiąca życia. Co dzieje się, gdy tak się nie stanie? Kilka lat później, gdy dziecko usiądzie w ławce okaże się, że ma trudności z percepcją wzrokową, np. trudno będzie mu selekcjonować bodźce i będzie skupiał się na konturach, ignorując wewnętrzne cechy rysunku, może wykazywać nadwrażliwość na światło itd. Czy dziecko raczkuje? Czy lubi aktywność fizyczną? Czy zwraca uwagę na szczegóły na ilustracjach? Wiele wiele szczegółów w rozwoju dziecka przygotowują je do tej niezwykle złożonej umiejętności.

Co może zrobić rodzic? 

Przede wszystkim pamiętać, że ręka małego ucznia jest wciąż w rozwoju. Kości dłoni są w fazie kształtowania i nie będą w stanie osiągnąć sprawności dorosłego człowieka. Co zatem można, a nawet trzeba?

• Zachęcać do aktywności fizycznej – zabaw chwytnych z piłką, kopania w piasku, lepienia babek.

• Dostarczać rozmaitych sensorycznych doświadczeń – dotykania różnych faktur, zabawy rozmaitymi masami.

• Wrócić do starych zabaw paluszkowych – „Sroczka kaszkę warzyła…” itp.

• Eksperymentować w… kuchni – wspólne pieczenie ciastek, lepienie pierogów, robienie kanapek, krojenie – to wszystko naturalne kształtowanie sprawności dłoni.

• Inspirować zabawy plastyczne na dużych powierzchniach, najlepiej na podłodze – malowanie, rysowanie, używanie pisaków, wyklejanie plasteliną (nie tylko miękka ciastolina!). Można też ćwiczyć siłę rąk dzięki przyklejeniu kartki do spodu siedzenia krzesełka i poprosić o narysowanie czegoś. Warto uczyć planowania ruchu poprzez zachęcanie dziecka do łączenia kropek, które utworzą obrazek (stopniowo zwiększając ich liczbę), odrysowywanie różnych kształtów i uzupełnianie obrazka o nowe elementy. 

• Zachęcać do używania nożyczek – wycinanie, przycinanie (zaczynamy od linii prostej, nacinania po prostej, dopiero później wdrażamy precyzyjne kształty) – czemu nie zrobić opaski z długimi paskami jako włosami i dziecko niech je przycina coraz krócej i krócej? A może wróćmy do tradycji łańcucha na choinkę przygotowanego przez dziecko?

• Rysować palcem na tacy z kaszą/piaskiem – odwzorowywanie rysunku rodzica lub zachęcanie dziecka do tworzenia własnych wzorów, które następnie naśladuje opiekun.

• Uczyć samodzielności – zapinanie guzików, zamków, zakładanie skarpetek itd. – to wszystko trenowanie sprawności dłoni.

Tak naprawdę wszystkie aktywności, które sprzyjają kształtowaniu sprawności motoryki dużej i małej przygotowują dziecko do pisania. Nie zapomnijmy też o wielkiej roli czytania dzieciom – to przecież rozbudzanie zainteresowania światem liter, a także kształtowanie spostrzegawczości wzrokowej podczas wspólnej rozmowy o ilustracjach. A ona też jest ważna podczas rozróżniania szczegółów liter. Dopiero, kiedy ciało dziecka jest gotowe, zaczynamy sięgać po zeszyt. I to nie pierwszy z brzegu. Na co zwrócić uwagę, szukając zeszytu dla swojego dziecka?

• Grubość papieru.

• Kolor papieru.

• Okładkę.

Ideał poszukiwany

Czego oczekujemy od papieru idealnego do stawiania pierwszych kroków w trudnej sztuce pisania? Że będzie wspierał dziecko. W jaki sposób?

• Nie będzie przesiąkał – tusz nie przebije na drugą stronę.

• Wyróżni się nieskazitelną bielą.

• Trudno będzie go rozedrzeć.

• Umożliwi wyraźne pisanie bez rozmazywania.

Słowem – cierpliwie zniesie wszystkie niewygody niewprawnej ręki dziecka i wybaczy wszelkie błędy! A to ważny proces nauki.

OPTIK PAPER +® - unikalny standard papieru w zeszytach Oxford

Połączenie wiedzy z zakresu potrzeb dziecka, które uczy się pisać oraz poszukiwanie optymalnych poziomów wyznaczników najwyższej jakości papieru zaowocowało powstaniem jedynego w swoim rodzaju standardu papieru - OPTIK PAPER+®. Jego atuty?

• Śnieżnobiały papier – śnieżnobiały kolor papieru idealnie kontrastuje z tuszem długopisu, co zwiększa komfort dla oczu podczas pisania i czytania notatek z lekcji, nawet przy słabym oświetleniu.

• Gruby, nieprzebijający papier – dzięki temu wszelkie niedoskonałości pracy ręki małego ucznia zostają maksymalnie zniwelowane i ma on szanse na powodzenie. Szczególnie dobrze taki papier radzi sobie z silnym naciskiem niewprawnej ręki – wpływa to na motywację, gdyż się nie przedziera. A każda dziura w zeszycie to dla małego adepta sztuki pisania sytuacja, która może zniechęcić do dalszych prób.

• Satynowa gładkość papieru – pióro/długopis nie haczy się podczas kreślenia liter. Ręka dziecka nie męczy się przy długim pisaniu podczas lekcji. Bliżej dzięki temu do sukcesu w postaci czytelnych liter.

• Wytrzymała okładka – z większą cierpliwością zniesie szybkie i niedbałe wrzucanie zeszytu do plecaka po skończonych lekcjach.

Wyprawka plastyczna – zwracaj uwagę na jakość

Z równą starannością warto dobierać wyprawkę plastyczną dla dziecka. Edukacja przedszkolna i wczesnoszkolna pełna jest aktywności w zakresie działań kreatywnych, ponieważ to najskuteczniejszy sposób na kształtowanie gotowości do pisania. Malowanie, rysowanie, kreślenie – niezwykle istotne czynności, podczas których mali uczniowie m.in. rozwijają wyobraźnię oraz doskonalą tzw. koordynację oko – ręka. I znów – istotne staje się, na czym te ważne prace dziecka powstaną.

OXFORD nie zapomina o tych ważnych działaniach uczniów i projektując bloki, dobiera papier tak, by pozwalał na ograniczone tylko wyobraźnią dziecka szaleństwa artystyczne. Bloki szkolne OXFORD wyróżnia jeden z najgrubszych papierów na rynku. Nie ma więc obaw, że farby będzie na kartce za dużo lub nacisk kredki zbyt mocny.

Do wysokiej jakości bloku warto dołożyć równie starannie zaprojektowane pozostałe pomoce kreatywne: farby plakatowe, kleje w sztyfcie, kredki i plastelina. Piękne kolory i estetyczne motywy dekoracyjne zachęcają do zabaw plastycznych. Nie zapominamy przy tym o bezpieczeństwie – nasze produkty spełniają najwyższe normy w zakresie składu produktów.